2000

Καρφιά μες στην καρδιά
Άγρια ζαλάδα στα σωθικά

Αναρωτήθηκα κάποτε
αν με βολεύει να ζω
Απάντηση με 'μάθαν
να μην ζητώ
Εντολή ποτέ
να μην ανοιχτώ
Πάλι σκασμό, δρόμοι σωστοί
για νέο φασισμό

Μεθώ
τραυλίζω και για άλλη μια φορά
θα αναρωτηθώ
θα βρώ ποτέ γυρισμό;

Κι εκεί που γυρνώ
βλέπω ένα πρόσωπο γνωστό
μου λέει Έλα 'δω
θέλω να σε δω
Τρέχω για να κρυφτώ
Απ' το βίαιο τέρας αυτό

Δεν θέλω να σε δω
Δεν τρέχω για να κρυφτώ
απ' το βίαιο τέρας αυτό
Απλά νιώθω φόβο αγνό
Μπρος στο φως
δεν θέλω να φανώ
Αλήθεια άκου
πως δεν σ' αγαπώ

Σ' ένα ψέμμα
με μάθανε να ζω
Και συμβιβάζομαι
λεπτό το λεπτό
Δεν μ' αρέσει τώρα πια
αυτό που δεν μπορώ
Γουστάρω ν' ονειρευτώ
κάτι πιο προσιτό

Στην τηλεόραση
μπάλα θα δω
Μετά μπορεί να
πάω και στον γιατρό
Τον καφέ μου
θα κάτσω να πιώ
Θα κάνω και
λίγο κουτσομπολιό
Και μετά κρεββάτι
να ξεκουραστώ

Αλήθεια σ' αγαπώ
μα τώρα πια έγινες
ότι πιο απειλητικό

Είμαι πια 18
κι έμαθα να περπατώ
αυτό είναι καλό
Δεν θέλω ακόμα
να μάθω να πετώ
είμαι πολύ μικρό

Και το τέρας χαμηλόφωνο
Όποτε θες
θα 'μαι εδώ
Θα περιμένω να σε δω
Νηφάλιο μες στο φως
κι όχι
Μεθυσμένο μαυροφορεμένο τυφλό

Τώρα τρέχω να σωθώ
Αλήθεια άκου
πόσο σ' αγαπώ

Καρφιά μες στην καρδιά
Άγρια ζαλάδα στα σωθικά