Η Λίμνη

Αλήθεια, πόσο άσκημη είναι η ομορφιά της
Το μαύρο και το πράσινο σε εκπαίδευσαν καλά
σου 'δωσαν σκοτάδι μες στην μέρα
Μα εγώ κυνηγώ το φως
είναι ο μόνος δίκαιος οιωνός.
Άρρωστος θα νιώθω και
θα το ψάχνω
μες στην λίμνη των νεκρών.
Εκεί γεννιέται η μελαγχολία μου.
Εκεί σαν να 'ναι η πατρίδα μου
βαθια θαμμένη, βαθιά.
Λέγανε παλιά πως αν δεις την λίμνη αυτή
θα βρεις το σάπιο σου Εγώ
να κολυμπά μέσα εκεί
Κανείς δεν τόλμησε να γυρίσει βλέμμα προς τα 'κει.
Δεν υπήρξε Νόμος απαγορευτικός
και έτσι ταξίδεψα μέρες περνώντας βουνά
κι όταν έφτασα πιά
δέος ένιωσα και τρόμο σκοτεινό.
Κατέβαζα το κεφάλι μου σιγά σιγά
κι άνοιξα τα μάτια μου μπρος την Αλήθεια.
Δεν είδα τίποτα.
Δεν θα ξαναδώ ποτέ μου τίποτα...