12.1.09

Στην Α



Έτρεξα
κι Έφτασα
Ανέβηκα τις σκάλες
Μα εσύ δεν είσαι πιά εκεί
Έφυγες

Έτρεξα
κι Έφτασα
Μιλάγαμε για λίγο
Μα εσύ δεν είσαι πια εδώ
Έφυγες

Και το μόνο που μου απέμεινε
Στο τρένο μοναχός
Μαύρες, μπλε και πράσινες γραμμές
χυμένες στο γκρι
Άδειος ξανά

Ψάχνοντας στον Φενεό...

Έτρεξα στο πρώτο λιμάνι
Ρώτησα
Ποιό άραγε καράβι να σε φθάνει
Σε μιά πόλη σταθμό
σαν το Λονδίνο
Ένα σημείο στο κενό

Έτρεξα
κι Έφτασα ως εκεί
Ένας αλήτης που αναζητεί
απλώς τη στιγμή
που θα του χαρίσει μια ζωή
Μα εσύ δεν είσαι πια εκεί
Έφυγες

Άδειος ξανά
Άστο ρε φίλε
Να πα να γαμηθεί
Κάνω ένα τσιγάρο
Και φεύγω
για άλλο Φενεό...

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

μηπως να μην εφευγες για αλλο φενεο...μηπως ουτε η Α εφυγε...μηπως και εσυ δεν εισαι τοσο μονος οσο νομιζεις...ομορφο ποιημα...